| 1837 |
A. Drzewiecki, właściciel wsi Latalice sprzedaje Ostrów Lednicki bogatemu, pruskiemu osadnikowi K. Johannesowi. |
| 1843 |
Szersze zainteresowanie opinii publicznej ruinami lednickimi budzi krótki opis wyspy jaki ukazał się w wydanej przez hrabiego E. Raczyńskiego książce „Wspomnienia Wielkopolski”.
K. Johannes traktuje ruiny jako źródło materiału budowlanego, z którego wznosi zabudowania folwarczne w pobliskich Dziekanowicach.
Hrabia E. Raczyński alarmuje o tym fakcie opinię publiczną. |
| 1845 |
Za sprawą landrata gnieźnieńskiego Grevenitza rozpoczynają się na Ostrowie Lednickim badania prowadzone przez powiatowego inspektora budowlanego Gadova. W związku z nieudolnymi poczynaniami Gadova następuje dalsza degradacja ruin na wyspie. |
| 1856 |
Ostrów Lednicki w drodze licytacji zostaje zakupiony przez hrabiego A. Węsierskiego, właściciela pobliskiego Zakrzewa. Dzięki staraniom hrabiego na wyspę przybywają badacze reprezentujący Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk i Krakowską Akademię Umiejętności. Trwają prace badawcze, ukazują się liczne artykuły prasowe dotyczące Ostrowa Lednickiego. |
| 1876 |
Publikacja świetnej monografii M. Sokołowskiego „Ruiny na Ostrowie Jeziora Lednicy”. |
| 1932–35 |
Zakrojone na szeroką skalę badania archeologiczno-antropologiczne wnętrza grodu lednickiego prowadzone przez Z. Zakrzewskiego, A. Wrzoska i M. Ćwirko-Godyckiego, gdzie odkryto wielkie cmentarzysko. |
| 1944 |
Niemiecki archeolog Masanetz natrafił w pobliżu zapadliska po bramie wjazdowej do grodu na ślady po murach i murowane grobowce. |
| 1959 |
Publikacja monografii W. Dalbora „Dwór ksiąźęcy z X w. na Ostrowie Lednickim”. |
| lata 50. |
Prace wykopaliskowe prowadzone w ramach Programu Kierownictwa Badań nad Początkami Państwa Polskiego pod kierownictwem K. Żurowskiego i przy współpracy G. Mikołajczyk oraz J. Łomnickiego. |
| 1962 |
Odkrycie kolejnej budowli kamiennej tzw. kościoła grodowego przez J. Łomnickiego i A. Nowaka. |